اومال


برای بزرگ تر دیدن عکس روی ادامه مطلب کلیک فرمائید :

فهرست تمام نوشته هارا با کلیک کردن روی لینک زیر ببینید :

 http://omaly20.blogfa.com/posts

ادامه نوشته

روستای اومال معدن آب ،اما کو طرحی باآب ؟؟؟!!!

مقدار آبی که از چاه های روستای اومال ،بدست می آید ،بسیار قابل توجه می باشد .
اما نبود یک استراتژی عمیق در استفاده بهینه از آن ،روستا را در این بخش بی رونق کرده است .
از چاه هایی که در بخش سکسّار موجود است حساب بکنیم ،تقریبا ۲۰اینچ آب استحصال شده فقط در بخش شالیزاری آن هم به مدت چند ماه مصرف شده وبعد چاه ها خاموش می شوند .
اما ،در بخش پرورش ماهی وپرندگان اهلی وکشت دوم ،سرمایه گذاری نشده است .
باغ داری در کوه پایه ها هم ،به فراموشی سپرده شده است .
کشت گل خانه ای در روستاهای ما ،وبه خصوص در اومال جایگاهی ندارد .غفلتی که واقعا مورد سرزنش است .چون با روش گل خانه ای در تمام فصول می شود کاشت وبرداشت را انجام داد ،ومرحله داشت
چون تحت قرنطینه انجام می شود راحت تر ،وبه صرفه تر است .
در حالی که دولت به اشتغال جوانان همت گمارده ،باید از فرصت برای کار آفرینی واشتغال جوانان استفاده کرد .
در این زمینه ،باید از مدل تعاونی ها سود برد ،چون ۲۵درصد اشتغال را دولت از این روش ،برنامه ریزی کرده است .وام های دراز مدت با سود کم ،بهره وری تعاونی هارا بالا می برد .
مدیریت تعاونی باعث رشد وبالندگی ومسئولیت پذیری هر چه بیشتر اعضا می شود .
۱-طرح پرورش ماهی ۲-پارک طبیعی پیر امام (آرامگاه اومال )۳-گل خانه های متنوع ،مخصوصا صیفی جات ،پرورش قارچ ،وطرح های صنعتی ونیمه صنعتی دیگر ،می تواند شکوفایی اقتصادی را به روستا هدیه بدهد .
بهینه کردن افکار جوانان در جهت پیشرفت ومسلح شدن آنان به فن آوری روز ،چه صنعتی وچه کشاورزی
ومدیریتی متمرکز محلی وبومی می تواند اومال را مرکز ثقل وپیشرفت روستاهای هم جوار هم بکند .
متمرکز نمودن مدیریت آب وخاک همراه با آزمایشگاه در اومال ،شناسنامه دار نمودن زمین های روستا
آموزش علمی اهالی ،وانتقال تجربه های کشاورزان دیگر کشورها ،می تواند گام های پیشرفت را سرعت بیشتری ببخشد .
از دوستان ومتخصصّان فن خواهشمندم با نظرات ونوشتن مقالات مارا در این نهضت پاک یاری فرمایند
وسهمی هر چه بیشتر را در زمینه پیشرفت وآبادانی این روستای قشنگ به عهده بگیرند .

قدیمی ها چقدر سخت کوش بوده اند ........قسمت اول

کاشت وداشت وبرداشت زمین های کشاورزی در زمان های پیش از انقلاب ،واقعا سخت وطاقت فرسا بوده است .نبود تراکتورکافی ،وکمباین ودیگر ملزومات کشاورزی ،استفاده از کارگر ودست را پیش از پیش
واجب می نمود .
زمین های کشاورزی ،در اوائل کار پوشیده از درختچه های انار بوده اند .وهمچنین گاه ،درختچه های خار
(قارا تیکن )(خارسیاه )دشت اومال وکوه پایه هارا پوشانده بود .
مردم به اباد کردن زمین ها می پرداختند ،وبه اصطلاح آن روز کنده کنی می کردندوهر کسی بیشتر کار می کرد وزور می زد ،زمین بیشتری گیرشان می آمد .
فقر مادی ،فقر غذایی را به همراه داشت .گاه نانی که می خوردن ،دارای غلات وحشی مسموم کننده بود وباعث سستی وبی هوشی آنان می شد .
کشاورزان با خوردن نان وترشی انار آب شده ،انرژی اندکی برای جنگیدن با کنده های محکم وسرسخت
درختچه های وحشی به دست می آوردند .تمام زمین های روستای اومال وقریه های اطراف به همین شکل آباد شدند .
کشت گندم وجو با دست وخیش گاو اهن انجام می گرفت .درنتیجه زمین های سطح کشت اندک بوده وگاه در اثر علف های هرز کشاورز تمام زراعت را رها می کرد ،چون دیگر قدرت  یارای مقابله باآنان را نداشت .
تا این که تراکتورهای کشاورزی مانند هانوماک آلمانی،به دشت نکا وروستاهای اطراف آن ،وارد شدن .
در اومال ،مرحوم حاج حمزه محمد نژاد اولین تراکتور هانوماک را خریداری کرده بود .
واز ده ۴۰توانست زمین های بیشتری را به زیر کشت ببرد وبه اهالی هم کمک نماید .
البته در روستاهای دیگری مثل تازه آباد نکا ، طبق تحقیقات این جانب ،این تراکتور از ده ۲۰شمسی وجود داشته است .وفرزند یکی از مالکان قدیم ،برای من صحبت نمودن .
از تاریخ ۱۳۴۳شمسی اولین تراکتور مسی فرگوسن انگلیسی توسط جمعی از شرکای اومالی ،به نام
برادران زائر اومالی از مرحوم حاج عرب در نکا به طور اقساط خریداری شد.این شرکا پدر وعموهای من بودند ،که اینک همگی در خاک آرمیده اند .مردانی سخت کوش وبا ایمان که دمی از تلاش برای بهبود زندگی دست بر نمی داشتند .این خانواده محترم در قسمت های کشاورزی ودامداری وتجارت فعالیت داشتند .شهید صفر علی زائر اومالی ،شهید اول اومال در جبهه های حق علیه باطل ،از این خاندان بوده است .
بعد ها ،خانواده های محترم بابایی ورشیدی و....دارای تراکتورهای متنوع شدند ورفته رفته ،سطح زیر کشت اومالی ها بیشتر وبیشتر می شد وهر سال بر دارایی ها وداشته هایشان افزوده می گشت .
گاه تراکتوری که خانواده ما کار می زدند ،در فصل کشت ،هفتگی خاموش می شد، تا روغن موتور تعویض شود .یادم می آید که حتی تعمیرات موتور ،در حیاط خانه مان انجام می گرفت .
آقای حاج قربانعلی زائر اومالی ومحمد (درویشعلی )عباسی اومالی از رانندگان جوان آن روز تراکتور
خانواده ما بوده اند .
سرگذشت تراکتور داری برای خودش داستان های قشنگ وجذابی دارد .

صنعت مرغداری ودیگر کارگاه ها ،بلای طبیعت زیبای اومال وروستاهای مازندران

متاسفانه در روستای زیبای اومال ،با پدیده صنعت مرغداری وخاک فروشی ودامداریِ غیر اصولی
ضربه به حیات زیبای طبیعت بکر ورویایی این روستای قدیمی می زنند .
اینک در عصر وزمانی که باید ،در کنار صنعت ،طبیعت بکر وزیبا وهمچنین صنعت گردشگری را یک
جا با هم دید ولی متاسفانه این کار از دید مسئولین یا پنهان مانده ویا به غفلتی سترگ واگذارشده است .وضرروزیان هم چو کاری ،همانا ریش ریش شدن مناظر دل ربا وتپه ماهورهای اطراف این محل
زیبا می باشد .
راه حل این معضل برای این روستا وروستاهای دیگر این است که دهک صنعتی باید در روستاها پایه گذاری شوند با تمام امکانات ،تا صنعت گران روستایی با خیال راحت به کارشان مشغول شوند .
مضاف بر ضربه به ،بهداشت هوا وطبیعت روستا  ،سختی بردن آب وبرق به زمین های کشاورزی دور دست برای صاحبان صنایع ،بسیار مشکل وهزینه آور است .
بنا براین مسئولین منطقه ودهیاری وشوراهای روستا ها باید به فکر حل این مشکل در دراز مدّت باشند
تا روستاهایی آباد وسالم وزیبا را برای آیندگان به یادگار بگذاریم .
با مسافرت مسئولین به کشورهای دیگر وهم چنین بهره وری از خلاقیت وابتکار نیروهای طرّاح وتحصیل
کرده می تواند در حل این معضل ،کمک شایانی بنماید .

چای در سیزده بدر -اومال1390شمسی

برای بزرگ تر دیدن عکس به دامه مطلب بروید .....

ادامه نوشته

اومال در سیزده بدر 90شمسی

نمایی از منطقه کهنه یر اومال در سیزده بدر 1390شمسی

اومال درسیزده بدر 90