سیل

بسم الله الرحمن الرحیم

سال ۱۳۴۷شمسی سیل سهمگینی اومال را در هم کوبید.
البته اورتا هاروق (رود خانه محلی )خوب لایروبی نبود وعمق کمی داشت .
در حدود ۲متر وبا پهنایی۲ونیم متر تقریبا ودر بعضی جاها بیشتر ........
اورتا هاروق هر چه به سمت منطقه تغروق می رسید عمق بیشتر پیدا می کرد
که همین الان هم مشهود است .بعد از انقلاب اسلامی ،شورای محلی کانال کن اوردن
وبستر رود رو وسیع تر کردن ولی در ۱۳۴۷وان زمانها خبری از این دستگاه ها نبود در نتیجه
با کمترین بارش شدیدی سیل خیزی می شد.
سال ۱۳۴۷شمسی که من کلاس سوم ابتدایی بودم ،سیل از دوطرف به روستا حمله کرده بود،
یکی از سمت روستای بریجان ودیگری از سمت اورتا هاروق وقلعه سر .
داستان از این قرار بود که سیل درختان بزرگ را ریشه کن کرده وبه دهنه پل وسط محل می کوبید
عبور اب که بسته می شد ،سر ریز کرده وبه اطراف تحمیل می شد.در ان سال سیل وارد خانه های مردم شده بود از جمله منزل مرحوم حاج احمد فرخ زاد ،که اب از وسط ساختمانش عبور می کرد.
سیل بعد از تخریب محل  به داخل معدن شن می ریخت که الان ساختمان بیمارستان
بوعلی سینا نکا در ان احداث شده است .ولی در ان زمان دریاچه ای بسیار کوچک بوده مثل یک اببندان
که در زمستان در ان مرغابی وحشی هم دیده می شد.
یک خانم چوپان که تیر گر بوده  در حال لباس شستن  به داخل اب افتاده بود وچون شنا بلد نبود سریع غرق شده بود.من هنگام در اوردن جسدش بودم .
در بهار وزمستان اهالی اومال شاهد سیلهای متعددی بودهوهستند .مثل همین حالا که این مطالب رو می نویسم سیل به مردم خسارت وارد کرده مخصوصا اهالی بریجان .
البته این دفعه یک طوفان واقعی با سرعت ۱۲۰متر در ساعت در جریان بوده که حتی به نکا وروستاهای
اطراف هم خسارت وارد کرد.وکارخانه غنچه اسرم بالغ بر ۱۵میلیارد تومان خسارت دید.
وبیشتر سقف منازل را طوفان کنده بود.
یک استاکار قدیمی می گفت ایرانیتهای شیروانیهارو با پیچ خوب سفت نکرده بودن ویا پیچ وبست کمی
استفاده کرده بودن . 
در ان سال من موضوع سیل را به صورت انشایی نوشته ودر کلاس خوانده بودم .حیف که از بین رفته است .تاریخ وقایع سیل خیزی وغیرو را در محل اقای حاج یوسفعلی یوسفی که مرد با سلیقه ای بوده است یادداشت می کرد.طالبان می توانند از ایشان هم اطلاعات بگیرند.
خدا نگه دارتان