بسم الله الرحمن الرحیم

اومالیها که از قوم  گرائیلی واز تیره های مختلفی تشکیل شده بودن ،وتقریبا در زمان اوائل قاجار یا اواخر صفویان به مازندران مهاجرت کردند.در سرتاسر مازندران پخش شدند.از گلوگاه بهشهر تا بابل نشان
از قوم گرائیلی ترک زبان وجود دارد.اومالیها که در روستای اومال سکنی گزیدن ،بر اثر خوبی طبع وروابط
عمومی خوب با مازندرانیهای بومی وصلت کردند وبه زندگی اجتماعی خودشان عمق بیشتری بخشیدند.افرادی از سادات وقرای دیگر به روستای اومال مهاجرت کردن ودر این منطقه زیبا با اومالیها
به زندگی کردن مشغول شدند.پس دسته هایی که جزو سادات به شمار می روند اومالی اصیل نیستن
وجزو مهاجرین به شمار می ایند .
خانواده های نوریها ورخشبهار وسعدی وفراری وساداتی واحمدی از این دسته به شمار می روند.
یعنی پدران ومادران وگاه تنها پدر مهاجر بوده .در اصالت قومیت ظاهرا اصل بر پدر است .
واین خانواده ها پدرانشان مهاجر بوده اند وگاهی خانمهایشان اومالی بودن .مثل خانم طوسی ها .
واینک این مسئله در اومال موضوعیتی ندارد وهمه مهاجرین در فرهنگ روستا حل شده اند وبا ان کنار امده اند.وبه خوبی به زبان ترکی صحبت می کنند.